Warszawikia

This wiki's URL has been migrated to the primary fandom.com domain.Read more here

CZYTAJ WIĘCEJ

Warszawikia
Advertisement


Kpt. szef dr. Izydor Mikołaj Prokopp, syn Mikołaja urodził się 18 lutego 1894 r. w Białymstoku, zmarł 1 czerwca 1961 r po długiej chorobie w sanatorium otwockim. Żądny wiedzy po skończeniu szkoły podstawowej, zarabiał na życie w fabryce „Trilling i Syn” Świadectwo dojrzałości uzyskuje jako ekstern. Po ukończeniu szkoły miejskiej, w latach 1911–1914 uczył się w wileńskiej szkole wojskowej. Uczestniczył w I wojnie światowej, w wyniku której trafił do niewoli niemieckiej. W 1918 r. rozpoczął służbę w Wojsku Polskim. Brał udział w wojnie 1918–1929, jako ppor. WP, dowódca kompanii piechoty. W 1922 r będąc oficerem WP w randze kapitana, kończy kurs pożarniczy i podejmuje pracę instruktora wojskowych straży pożarnych i w 1926 r został komendantem Wojskowej Straży Pożarnej w Brześciu n/ Bugiem. W jednej z bitew został ciężko ranny. Po odzyskaniu niepodległości do roku 1926 pełnił w wojsku różne obowiązki służbowe. W czasie zamachu w maju 1926 r opowiada się po stronie ówczesnego prezydenta Stanisława Wojciechowskiego, po przewrocie majowym został zdemobilizowany, a 1 czerwca tegoż roku został komendantem Warszawskiej Straży Ogniowej, gdzie dał się poznać jako rzutki i energiczny organizator. W 1927 r. z okazji III Ogólnopolskiego Zjazdu Straży Ogniowych w Poznaniu, reprezentacja WSO pod jego dowództwem zajęła pierwsze miejsce wśród kilkunastu startujących straży z całego kraju. Funkcję tę piastował do 31 grudnia 1934 r. Był on inicjatorem dalszej motoryzacji straży. Zakupiono więc w 1928 r. cztery nowoczesne autopompy firmy Mercedes-Benz. Te samochody pożarnicze o wydajności pomp 2000 litrów wody na minutę przygotowano w Niemczech, według wskazówek i życzeń zespołu technicznego, pracującego pod kierownictwem Prokoppa. Samochody miały dodatkowe wyposażenie, jak drobiny, bosaki, aparaty tlenowe, węże ssawne i tłoczące. Były szybkie, zwrotne i wytrzymałe. W ramach doposażenia straży rok później wymieniono na nowsze stare wozy rekwizytowe. Zakup kolejnej autopompy Mercedesa sprawił, że wszystkie oddziały warszawskiej straży dysponowały jednakową siłą bojową. W następnych latach doprowadził do unowocześnienia taboru samochodowego i zakupienia dużej liczby specjalistycznego sprzętu gaśniczego i w ten sposób WSO uzyskała dużą siłę bojową. Jako komendant dużą troskę przykładał do poprawy warunków służby i dbał o wyszkolenie strażaków.



We wdzięcznej pamięci strażaków stołecznych Komendant I.M. Prokopp zapisał się skutecznymi staraniami o uzyskanie nowoczesnego sprzętu i dbałością o kulturalne, higieniczne warunki pracy w koszarach, które do tej pory były zaniedbane”



Liczne obowiązki służbowe nie przeszkodziły mu uzyskać tytuł doktora filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. W 1934 r. opublikował pracę doktorską pt. „Historia bezpieczeństwa ogniowego w Królestwie Polskim w latach 1831–1855”.( Warszawa 1934). W tym samym roku zakończył pracę na stanowisku komendanta, obejmując pełnienie obowiązków stołecznego inspektora Związku Straży Pożarnych RP. W 1937 r był Przedstawicielem Zarządu Stołecznego (Inspektorem Okręgu) na komendzie obozów żeńskiej straży pożarnej w Mogielnicy. W okresie od stycznia do września 1939 r. w stopniu kapitana był jedynym komendantem Centralnego Ośrodka Wyszkolenia Pożarniczego w Warszawie.
Zmobilizowany, uczestniczył w kampanii wrześniowej i wraz ze swoją jednostką przeszedł na Węgry, gdzie został internowany. Do kraju powrócił w lipcu 1945 r. Podjął pracę w Ministerstwie Administracji Publicznej w inspektoracie pożarnictwa jako zastępca
generała poż. E. Doeringa W latach 1947–1949 był kierownikiem samodzielnego referatu pożarnictwa w Ministerstwie Ziem Odzyskanych. Ostatnim miejscem jego pracy były Zakłady Graficzne „Dom Słowa Polskiego”. Razem z Kwirynem Mańkowskim zebrał i opracował „Ogólna organizacja pożarnictwa. Przepisy przeciwpożarowe” t. I (Warszawa, 1948), „Przepisy przeciwpożarowe: Organizacja ochrony przeciwpożarowej, Zapobieganie pożarom” t II (Warszawa, 1949). Napisał także szereg innych cennych pozycji zamieszczanych m.in. w „Przeglądzie Pożarniczym”



Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Złotym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa” i Srebrnym Medalem Republiki Francuskiej.













Advertisement