Warszawikia
Advertisement

Rycina Deybla przedstawiająca pałac Błękitny

Jan Zygmunt Deybel (właśc. Johann Sigmund Deybel, ur. ok. 1685 w Saksonii; zm. 1752) – saski architekt działający w Warszawie, major artylerii konnej.

Jan Zygmunt Deybel działał w Polsce od 1719 roku – od 1721 roku pracował w warszawskim urzędzie budowli królewskich, a od 1726 roku jako nadworny architekt króla Augusta II Mocnego. Współpracował przy budowie pałacu Saskiego. Posługiwał się głównie formami architektury francuskiej w stylu rokokowym. Ponadto był oficerem artylerii konnej, od 1736 roku w stopniu kapitana, a od 1746 roku w stopniu majora.

Najbardziej znanymi realizacjami Deybla poza Warszawą jest przebudowa pałacu Czartoryskich w Puławach oraz przebudowa pałacu Branickich w Białymstoku. Od 1730 roku należał do niego pałac Lubomirskich na pl. Żelaznej Bramy. Jan Zygmunt Deybel był nauczycielem Efraima Szeregera oraz Zygmunta Vogla, a także ojcem generała Krystiana Godfryda Deybla.

Dzieła w Warszawie[]

Advertisement