Kościół św. Benona
|
| nr w rej. |
| 387 |
Kościół św. Benona (kościół rektoralny św. Benona) – świątynia redemptorystów położona na Nowym Mieście przy ul. Pieszej 1. Przy kościele znajduje się kuria prowincjalna redemptorystów.
Historia[]
Początki kościoła w tym miejscu sięgają drugiej połowy XVII wieku, kiedy Bractwo św. Benona podjęło inicjatywę wzniesienia świątyni. Według relacji Jana Stanisława Bystronia, z powodu niedostatku środków finansowych prace budowlane prowadzone były częściowo społecznie, nocą, przy świetle pochodni.
Budowę kościoła ukończono w 1669 roku. Pod koniec XVIII wieku świątynia została przejęta przez redemptorystów, co wiązało się z ich przybyciem do Warszawy w 1787 roku, wraz ze św. Klemensem Marią Hofbauerem, późniejszym patronem miasta. W okresie Księstwa Warszawskiego zakonników oskarżono o wrogie nastawienie wobec Napoleona i nowych władz oraz o sprzyjanie Austrii. Bezpośrednim pretekstem do ich usunięcia były zajścia podczas nabożeństwa rezurekcyjnego, w trakcie których doszło do bójki z udziałem dwóch francuskich oficerów. Na początku czerwca 1808 roku Fryderyk August podpisał dekret o wydaleniu redemptorystów, a 20 czerwca zakonnicy zostali wywiezieni z Warszawy.
Po ich usunięciu budynek kościoła był kolejno wykorzystywany jako koszary, szkoła, magazyn wojskowy, obiekt mieszkalny oraz fabryka. Dopiero w 1938 roku świątynię odkupiła Maria Biernacka i przekazała ją Kurii Metropolitalnej Warszawskiej. W czasie II wojny światowej kościół uległ zniszczeniu. Pozostałe ruiny zostały następnie przekazane ponownie redemptorystom, którzy w 1956 roku rozpoczęli jego odbudowę. Prace zakończono w 1958 roku uroczystym poświęceniem świątyni przez kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Galeria[]
