Ulica Bródnowska – jedna z ulic warszawskiej Nowej Pragi, łącząca bez przecznic ul. 11 Listopada z ul. Szwedzką.
Historia[]
Ulica Bródnowska została wytyczona w 1865 roku w związku z parcelacją terenu Nowej Pragi zwanej ówcześnie Konopacczyzną od nazwiska właściciela – Ksawerego Konopackiego. Pierwsza, drewniana zabudowa powstała około roku 1867; były to parterowe, później piętrowe skromne domy. W roku 1880 Bródnowską uregulowano, zaś rejon ulicy i całą Nową Pragę przyłączono do Warszawy w roku 1889. Swoją oficjalną, obowiązującą do dziś nazwę nawiązującą do sąsiedniej wówczas wsi Bródno nadano w 1907 roku.
Na przełomie stuleci na zapleczu istniejących zabudowań celem dogęszczenia zabudowy wystawiono liczne oficyny, nierzadko przewyższające poprzedzające je domy frontowe. Okres intensywnej zabudowy ulicy nastąpił po roku 1930 - powstały wtedy kamienice czynszowe należące przeważnie do Żydów.
Lata okupacji nie przyniosły żadnych zniszczeń w zabudowie ulicy, w okresie powojennym rozebrano wszystkie zabudowania drewniane oraz przekształcono część zachowanych domów. W latach 90. przy ulicy powstało kilka nowych bloków.
Do 12 kwietnia 1954 nazwę Bródnowska nosiła dzisiejsza ulica Miętowa na Białołęce.
Otoczenie[]
Pod numerem 13/15 znajduje się Prokuratura Okręgowa Warszawa-Praga, a przy numerach 16 i 20 stoją kapliczki.